Door het raam

Aanvragers:

Liesbeth Martens

Davy Stallaert

-----------

Deinze is een warme stad, met oog voor al haar inwoners. Sommige mensen verblijven tijdelijk in het AZ Sint-Vincentius Deinze, dat zich in het hart van de stad bevindt. Mentaal welzijn is in het ziekenhuis een belangrijk aspect van het genezings- en verzorgingsproces. Met ons project willen we graag twee dingen doen: 1) iets betekenen voor de patiënten, 2) hen betrekken in de buurt. Ons idee is heel eenvoudig: we zullen in het ziekenhuis rondgaan bij de patiënten en hen die dat wensen, een tekening laten maken. Gewoon met potlood en papier, die wij aanbrengen. We luisteren naar hen, blijven even bij hen zo lang als mogelijk en als gewenst, en laten hen iets tekenen op papier. Het kan een mooi uitgewerkte tekening zijn, of een eenvoudige "krabbel". Het kan gaan over een herinnering, een wens, een signaal, een pijn die de tekenaar deelt, .. Of gewoon iets “zonder betekenis”. Het tekenproces maakt de tekenaars integer en vrij tegelijkertijd. We voorzien een klein geschenkje voor iedereen die mee-tekent. Goede afspraken maken goede vrienden: we vragen aan iedere tekenaar of hij/zij zijn/haar tekening anoniem wil indienen, of net mét naamsbekendheid. We brengen de tekenaar ervan op de hoogte dat de tekeningen achteraf niet worden teruggegeven (tenzij hij/zij dat absoluut wil).

De tekeningen verzamelen we en hangen we op in een waterdicht bord nabij het ziekenhuis, op een plaats die overeengekomen wordt met het ziekenhuis en met Stad Deinze. Eénmaal per maand vervangen we ze door nieuwe tekeningen. Wat we doen, is geïnspireerd door het prikbord dat je in de wandelgangen ziet. Maar wij brengen de tekeningen naar buiten, in de Stad. Zoals de patiënten wel eens vanuit de ziekenhuiskamer naar buiten kijken “door het raam", kijken de Deinzenaars dan “door het raam” (i.e. het glas) van het bord naar de tekeningen: van op straat kijken ze naar het werk van de patiënten. Of kijken ze even naar hen? Het is voor de patiënten hartverwarmend om te weten dat hun werk meetelt in de buurt, en gezien wordt: het is een erkenning, een steun en een troost. Het is alsof de patiënt zelf er een erkenning door krijgt. De tekeningen in het bord zijn het einde van het proces. We plannen geen evenementen of samenkomsten rond de tekeningen in de buurt. Voor de realisatie van dit project, hebben we reeds de goedkeuring van het directiecomité van het AZ Sint-Vincentius Deinze,